Yalnızca Allah İçin | Şeyma

PAYLAŞ:

“Benimki aslında çok ilginç bir hikaye değil.

Ben hiçbir zaman dine uzak bir aile içinde büyümedim. Hiçbir zaman kısa şort, askılı elbise, mini etek vs. giymedim, giymek de istemedim. Çünkü açık veya dekolteli giysiler giyince rahatsız oluyordum. Elimden geldikçe dinimize uygun yaşamaya çalıştım. Tek bir eksiğim vardı o da örtülü olmam. Ne zaman aklıma örtünme fikri gelse de bir türlü cesaret edemiyordum. Nefsime hakim olamıyordum. Taa ki 2015 yılının Haziran ayına kadar.

O gün evimizin yakınında icazet töreni vardı. Oraya gittiğimde bir an içimde o günün özel birgün olduğunu hissettim ve kendi kendime ‘başını ört’ dedim. Gerçekten o gün özel birgündü. Kalbimin sesini dinledim. O gün kendimi çok huzurlu ve mutlu hissettim. İcazet törenindeki çocukları görünce kendimden utanmıştım. Küçücük yaşlarda hafız olmuşlardı. O zamana kadar hayatımda hiçbir şeye imrenmemiştim ama o gün oradaki çocukları görünce.. gözlerim dolmuştu.

Rabbime şükürler olsun o günden beridir örtülüyüm. Gelen tepkilerden en çok ‘işitme cihazlarından dolayı mı örtündün?’ tepkisiydi. Evet ben doğuştan işitme engelliyim. Ama örtünmeden öncede işitme cihazlarım gözükmesin diye çaba sarf etmiyordum. Saçlarımı hep toplardım. İşitme engelli olmamdan dolayı hiçbir zaman utanmadım. Zaten işitme engelli olduğum için kendimi Rabbime yakın hissediyordum.

O gün icazet töreninde içime gelen örtünme isteğiyle de kendini Rabbime çok çok daha yakın hissettim ve O’nun emirlerini yerine getirmem gerektiğini bir kez daha hatırlayıp örtündüm.

Rabbim isteyen herkese nasip etsin inşaallah.”
.
.
.

Şeyma hanıma, hikayesini bize ulaştırdığı için teşekkür ederiz.
Allah Teala, imanınızı, ilminizi artırsın. Dosdoğru yolunda, sağlam adımlarla yürüyen saliha kullarından eylesin.
Selametle..

 

Hafsa Taşkıran