Dipsiz Kuyu | Melis

PAYLAŞ:

“Nasıl, nereden başlanır kapanma hikayesine bilmiyorum..
Eşimden ve evlatlarımdan sonra başıma gelen en güzel şey tesettürüm. Yıllarca istedim ama bir türlü adım atamadım. Nerede tesettürlü kardeşlerimi görsem duygulanırdım, ‘Allah’ım bana da nasip et’ diye dua eder, iç geçirirdim ama beni tutan engelleyen bir şey vardı, yapamıyordum.

2. çocuğumu kucağıma aldıktan sonra bir rahatsızlık geçirdim. 15 gün kalkmadan yattım, yürüyemiyordum. O dönemde kabuslar gördüm. Gördüğüm kabusları ağrıdan uyuyamamaya, hastalığın etkisine bağladım ama bu rüyalar kabuslar bitmedi. Sürekli tekrarladı.
Kapkaranlık bir sokakta yürürken derin bir kuyunun içine düşüyorum. Bağırıyorum var gücümle. İnsanlar izliyor ama kimse elini uzatmıyor, kurtarmıyor. Çaresizce o kuyudan çıkmak için çırpınıyordum.

Rahatsızlığım artık geçmişti. Yine aynı rüya ama bu sefer korkarak uyanmadım. O sabah içimde tuhaf bir sevinçle uyandım. Tarifi yok.

Kapanma hevesi içimi kapladı. Eşime kapanmak istediğimi ve alışverişe gitmek istediğimi söyledim sevindi. En yakın arkadaşıma söyledim, benimle beraber aldığım karara ağladı, mutlu oldu.

Alışverişe çıktım. Hep kapanmak isterdim, lafta kalırdı. İlk defa böyle bir adım atıp alışverişimi yaptım ama hemen kapanmadım. ‘Ya hevesse, ya vazgeçersem, insanlar ne der, tuhaf karşılarlar mı’ deyip sürekli nefsim beni oyaladı durdu. Ama bir taraftan da içimdeki coşku bir türlü geçmiyordu. Sürekli arkadaşlarımdan destek bekliyordum.

Bir gün tesadüf sizinle (Hafsa hanımla) instagramda karşılaştım. Niye bilmiyorum kapanmak istediğimi, adım atamadığımı yazdım. Güzel sözlerinizle sizde beni desteklediniz, vesile oldunuz. Allah razı olsun.

Perşembe’yi cumaya bağlayan gece yine aynı rüya.. O gün dedim ki, ‘O dipsiz, karanlık kuyu benim kabrim. Yardım eli uzatmayanlarda kabir kapısına kadar eşlik eden dostlarım, kardeşlerim..’ Biliyorum ki, o dehşetli günde yapayalnız kalacağım ve bütün sevdiklerim kabir kapısına kadar eşlik edecek. Bu rüyanın başka bir anlamı yoktu.

Cuma günü sela okunurken örtündüm. ‘Allah’ım yardım et bana’ deyip evden çıktım. Çok şükür 7 aydır tesettürlüyüm. Bir gün bile pişman olmadım aksine çok huzurluyum.

Kapanmayı düşünen kardeşlerim varsa ertelemeyin. ‘Erteleyenler helak oldu’ buyuruyor efendimiz. ‘O ne der, bu ne der’ demeyin. ‘Rabbim ne der’ diye düşünün. O’nun rızası her şeyin üzerinde. O, bizden razı olsa, bütün dünya sırtını dönse ne ehemmiyeti var.

Bende tepki aldım ama tepki aldığım her ortamda daha huzurlu oturdum. Tepkiler beni güçlendirdi. Kimseye aldırış etmedim. Bu benim hayatım, hesabımda yalnız Allaha.

Keşke daha önce tesettüre girseydim ama anladım ki tesettürde nasip işi. Rabbim nasip edecek ki olsun. Çok şükür nasip etti. İnşallah ölene kadar da daim olur.

İnşaAllah yazdıklarım sizlere de vesile olur.”
.
.
.
Nefis mücadelesinin galibi, güçlü bir kadın örneği..

Böylesi güzel hikayelere beni katan, vesile olmamı nasip eden, sevdiren, gönüllerde, dualarda yer ettiren Rabbime hamdü senalar olsun.

Melis hanıma, hikayesini bize ulaştırdığı için teşekkür ederiz.
Allah Teala, imanınızı, ilminizi artırsın. Dosdoğru yolunda, sağlam adımlarla yürüyen saliha kullarından eylesin.
Selametle..

 

Hafsa Taşkıran