Derin Boşluk! | Sevda

PAYLAŞ:

“2015’in Ağustos ayında manevi anlamda derin boşluklar yaşıyordum.
Hayatımda namaz kılmama ve Kur’an okumama rağmen bu boşluk vardı. Layıkıyla okuyamamışım demek ki..

Bir gün sabah namazında çok içten dua ettim Rabbime. Bana bir yol göstermesi için. Çok sürmedi. Duamın kabulünü o günün akşamında gösterdi bana… O yolu…

Örtünmek istiyordum ama zorlanırım diye vazgeçmeyi düşünüyordum. Tesettürü hakkıyla, bilincinde olmadan bu kararı vermiştim.

‘Tesettürlüler artık çok güzel giyiniyor. Bende güzel giyinebilirim’ diyordum. Buna rağmen bile vazgeçmek istiyordum, yapamam diyordum. O günün akşamı tv seyrediyordum. Bir müzik programı. Elimde telefon, nette tamamiyle din dışı şeylerle ilgileniyordum. Instagram sayfamda Kabe’de çekilmiş bir gencin fotoğrafı çıktı karşıma ve fotoğrafın altına da Kabe’ye olan aşkını dile getiren bir yazı paylaşmıştı. Beni kesinlikle etkileyen ne genç ne de paylaştığı yazısı oldu. Rabbim vesile kılmış sadece…

Gencin fotoğrafına bakmamla, Rabbimin hidayet yolunu açması (inşaallah doğru yoldayızdır) bir oldu. Fotoğrafa bakar bakmaz kesinlikle bilinçli olmayarak başımı kaldırmam bir oldu. Bir güç başımı kaldırdı sanki. Başımı kaldırdım ve etrafıma bakıyordum. Kendi kendime diyordum ki, ‘Ben ne yapıyorum. Benim ne yapmam gerekirken, ben ne yapıyorum.’ Gelmişim geçmişim, gözümün gördüğü her şeyin, kafamın içindeki her düşüncenin benliğimin, ruhumun, her şeyimin Allah tarafından gözetildiğini, Allah’a ait olduğunu, Allah’ın gösterdiği yolun tek gerçek yol olduğunu ve hem benim, hem de tanıdığım, bildiğim tüm insanların, insanlığın ne kadar aldandığını hissediyordum.

Karşımda kardeşim vardı. Ona bakarken ne kadar dinden uzak olduğunu hissediyordum. ‘Allah’ım!’ diyordum, ‘Biz ne yapıyoruz. Ne yapmamız gerekirken ne yapıyoruz…’ Bu hissettiğim, uyuyan bir insanın bir kaç saniyeliğine uyandırılıp tekrar uyuması gibiydi.

Üç dört saniye içinde tüm hayatımı en ince ayrıntısına kadar değiştirme kararı aldım ve elhamdülillah ki bu zamana kadar elimden geleni yapmaya çalıştım. Rabbim biliyor. İnşaallah hiç ayırmaz. Beni o güzel yola layık görür.

Aldığım ilk karar da örtünmek oldu.

Rabbim ne kadar büyük abla. Hiç bir kitap okumadan, dini bir video izlemeden, oturup tevekkül bile etmeden bana üç dört saniye içinde doğru yolu gösterdi. Demek istediğim abla Allah bir şeye Ol derse olur. Bir dua nelere vesile olur.

Oturup dua ederek sabrederek neler neler kazanırız, idrak bile edilemez.

Benim hayatım iki yıl içinde çok değişti abla. Üç dört saniye içinde hayatımı bu denli güzel kılan, beni bu yolla şereflendiren Allah’a hamdolsun.”
.
.
.

Sevda hanıma, hikayesini bize ulaştırdığı için teşekkür ederiz.
Allah Teala, imanınızı, ilminizi artırsın. Dosdoğru yolunda, sağlam adımlarla yürüyen saliha kullarından eylesin.
Selametle..

 

Hafsa Taşkıran