Şükürsüzlük!

PAYLAŞ:

Son zamanlarda dikkatimi çeken bir konudan bahsetmek istiyorum.

Şükürsüzlük!

Her şeye sahip olan bir kul neden şükürsüz bir hayatı seçmek ister? Onu bu düşünceye ve dolayısıyla eylemlere düşüren sebep nedir? Hiç mi Allah Teala’nın maddelere yüklediği sorumlulukları görmez!

Verilen nimetlere karşı içindeki nefis seni bu kadar mı körleştirdi?

Sen değil miydin; “sağlığım olsun, başımı sokacak bir yuva, karnımı doyuracak rızkım..” diyen. Bu isteklerinin çok daha fazlasını hatta tahmininden de yukarısını veren Rabbine karşı bu şükürsüzlüğün, nankörlüğün niye?

Nefsin her istediğini yapmak, nefsi azdırmaktan başka bir işe yaramayacağı gibi sahip olunan tüm şükür sebeplerine karşı da kişiyi duyarsızlaştıracaktır.

Şükür gerekirken kulun şikayet etmesi imanın zayıflığını gösterir, ayrıca nankörlük olur ki vebali vardır.

Yüce Allah buyuruyor ki:

“Öyleyse yalnız beni anın ki ben de sizi anayım. Bana şükredin, sakın nankörlük etmeyin.” | Bakara Suresi 152

ayetinde beyan buyurduğu gibi, Allah’a şükretmemek ve sürekli şikayet etmek nankörlüktür.

 

| Hafsa Taşkıran