ABESE SURESİ

1. Yüzünü ekşitti ve döndü.
2. Kendisine âmâ geldi diye.
3. Ne bilirsin, belki o arınacak!
4. Yahut öğüt alacak da bu öğüt kendisine fayda verecek.
5. Kendini muhtaç hissetmeyene gelince;
6. Sen, ona yöneliyorsun.
7. Onun arınmamasından sana ne?
8. Fakat sana koşarak gelen,
9. Saygı gösterdiği hâlde,
10. Onunla ilgilenmiyorsun.
11. Şüphe yok ki, o bir öğüttür.
12. Artık dileyen ondan öğüt alır.
13. O, değerli sayfalardadır.
14. Yüceltilen, tertemiz sayfalarda.
15. Yazıcıların ellerindedir,
16. Değerli ve güvenilir yazıcıların.
17. Kahrolası insan, ne kadar nankördür!
18. Allah, onu hangi şeyden yarattı?
19. Bir damla sudan yarattı da onu bir ölçüyle biçime soktu.
20. Sonra ona yolu kolaylaştırdı.
21. Sonra onu öldürdü ve kabre koydu.
22. Sonra, dilediği vakit onu diriltir.
23. Hayır! O, Allah’ın emrettiğini yapmadı.
24. İnsan, yediğine bir baksın!
25. Biz suyu döktükçe döktük.
26. Sonra yeri yardıkça yardık;
27. Böylece onda taneler bitirdik,
28. Üzümler, yoncalar,
29. Zeytinler, hurmalar,
30. İri ve sık ağaçlı bahçeler,
31. Meyveler ve otlaklıklar,
32. Sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için.
33. Fakat kulakları sağır eden o ses geldiğinde,
34. Kişi o gün, kardeşinden kaçar.
35. Annesinden ve babasından,
36. Eşinden ve çocuklarından.
37. O gün, onlardan her birinin kendine yetecek bir işi vardır.
38. O gün, öyle yüzler vardır ki apaydınlıktır;
39. Güleç ve sevinçli.
40. Ve o gün, öyle yüzler de vardır ki üzerini toz bürümüştür.
41. Bir karartı sarıp kaplamıştır.
42. İşte onlar, kâfirlerdir, günaha dalanlardır.