KIYAMET SURESİ

1. Hayır! Yemin ederim o kıyamet gününe.
2. Yine hayır! Yemin ederim o sürekli kendini kınayan nefse.
3. İnsan, kemiklerini bir araya toplayamayacağımızı mı sanır?
4. Evet, onun parmak uçlarını bile düzenlemeye gücümüz yeter.
5. Fakat insan önündekini yalanlamak ister.
6. “Kıyamet günü ne zamanmış?” diye sorar.
7. İşte, göz kamaştığı,
8. Ay tutulduğu,
9. Güneş ve Ay biraraya getirildiği zaman!
10. O gün insan, “Kaçacak yer neresi?” der.
11. Hayır, sığınacak hiçbir yer yoktur.
12. O gün varıp durulacak yer, Rabbinin huzurudur.
13. O gün insana, yapıp yapmadığı herşey haber verilir.
14. Artık insan, kendi kendinin şahididir.
15. İsterse özürlerini sayıp döksün.
16. Onu çarçabuk almak için dilini kımıldatma.
17. Şüphesiz onu toplamak ve okumak bize aittir.
18. O hâlde, biz onu okuduğumuzda, sen onun okunuşunu izle.
19. Sonra onu açıklamak da bize aittir.
20. Hayır! Siz çarçabuk geçmekte olanı seviyorsunuz.
21. Ve ahireti bırakıyorsunuz.
22. Yüzler var ki, o gün ışıl ışıl parlar.
23. Rablerine bakarlar.
24. Yüzler de var ki, o gün asıktır.
25. Bel kemiklerini kıran bir felakete uğratılacaklarını anlarlar.
26. Hayır! Ne zaman ki can köprücük kemiklerine dayanır,
27. Ve denilir ki: “Kurtaracak kimdir?”
28. Kendisi de bunun gerçek bir ayrılık olduğunu anlar.
29. Bacağı bacağına dolaşır.
30. O gün sevk, Rabbine’dir.
31. Ne sadaka verdi, ne de namaz kıldı.
32. Ama yalanladı ve yüz çevirdi.
33. Sonra da çalım satarak ailesine gitti.
34. Yazık sana yazık!
35. Yine yazık sana yazık!
36. İnsan başıboş bırakılacağını mı sanır?
37. O dökülen meniden bir damla su değil miydi?
38. Sonra bir alak oldu, derken Rabbi onu yarattı ve bir düzen içinde biçim verdi.
39. Böylece ondan, erkek ve dişi olmak üzere iki eş yarattı.
40. Bunları yapan Allah’ın ölüleri diriltmeye gücü yetmez mi?